دنی دو تا لغت جدید یاد گرفته الان دیگه خیلی خوب هاپو رو ادا میکنه و کاملا هم هاپو رو  میشناسه  .دیروز وقتی با هم رفته بودیم بیرون یه خانومی رو با سگش دیده داد میزنه هاپو هاپو .امروز هم وقتی میبردمش مهد کودک یه پرنده دیده بهش میگم بگو توو توو یا طوطو (کدوم درسته بگین )اونم تکرار میکنه .

میخواستم ببرمش مهد لباساش رو پوشیدم رفتم آشپزخونه که غذاش رو براش آماده کنم که ببره مهد دیدم صداش نمیاد اومدم میبینم ۹ تا پله رو رفته بالا من برق از سرم پرید آروم رفتم گرفتمش .از سهل انگاری های خودم بود که یادم رفته بود نرده پله ها رو ببندم و دنی هم از  فرصت استفاده کرده بود .خدا رو شکر که به خیر گذشت .

روز سه شنبه هم که رفتم سراغ دنی دیدم لبش باز باد کرده گفتن زمین خورده و لباسش و هاپوش هم خونی شده بود این بار سومی هست که تو مهد زمین میخوره

روز دوشنبه من باید میرفتم دکتر دنی رو هم با خودم بردم .بیمارستانی که من قرار داشتم مهدکودک هم داشت دنی رو بردم گذاشتم اونجا و رفتم دکتر و بعد هم داروخانه و حدود نیم ساعتی طول کشید وقتی رفتم سراغش خانوما عاشقش شده بودن یکی از خانوما میگه بازم میاین اینجا گفتم بله پرسید کی گفتم هفت هفته دیگه میپرسه روز دوشنبه صبح گفتم دوشنبه بله ولی عصر میگه چه حیف ما نمیتونیم دنی رو ببینیم .دنی هم خوشحال از اینکه همه توجه هات به اونه بلند بلند صحبت میکرد و دستاش رو تکون میداد .

 

امروز سی دی رو دستش گرفته نور خورده بود توش میخواست نورا رو با دستش بگیره

وقتی وسیله ای رو بر میداره و باهاش بازی میکنه بهش میگم ببر بزار سر جاش میفهمه و میره سمت اون محل ولی وسط راه یادش میره واسه چی رفته بوده

یک ماهی میشد که درست به مهد نرفته بود هر بار رفته بود زنگ زده بودن که برم سراغش چون تب داره و دیروز که بعد از چند وقت رفتیم یکی از بچه های مهد که یه  دختر نازه   اومد دستش رو گرفت و با هم رفتن سراغ اسباب بازیهاو بعد هم به من یه بوس داد و من اومدم خونه عصر هم که رفتم سراغش توی راهرو مهد آقایی رو که اومده بود سراغ پسرش دید و بهش داخ گفت اونم بهش خندید و گفت داخ

دیگه کاملا معنی کلمات رو میفهمه .از وقتی رفتیم مسافرت یاد گرفته بوس لب بده تا بهش میگیم بوس لباش رو میاره جلو

من تو اتاق بودم و دنی هم تو آشپزخونه دیدم داره صدا میزنه رفتم میبینم رفته روی چهار پایه نمیتونه بیاد پایین

وقتی باباش رو میبینه میگه اِ یعنی سلام .تازگی هم که به باباش میگه دادا

 

چند وقتی هست که تو خونه ما بعضی وسائل گم میشه و سراغش رو باید از دنی خان بگیریم .از وسائل خودش گرفته تا ما .ظرف شیرش رو من مطمئن بودم که بالاس هر چی سراغش گشتم پیدا نشد که نشد گفتم شاید اشتباه میکنم و بردم پایین اونجا هم زیر و رو کردم ولی هر چی گشتم نتونستم موفق بشم .منصرف شدم از گشتن اومدم نشستم روی صندلی کامپیوتر یهو نیگام افتاد به سطل کاغذای باطله دیدم لیوانش رو انداخت زیر همه کاغذا .

وسائلی رو هم که از نرده رد میشه به پایین پرت میکنه و بعدش هم میگه آخ .

تازگیها هم وقتی میخواد منو صدا کنه میگه مه مه

چند روز جاتون خالی به مسافرت رفته بودیم .دنی تنها جایی رو که خیلی مورد علاقش بود پله ها بود .از پله ها میرفت بالا و باید من یا باباش دستش رو میگرفتیم که باز برگرده پایین و باز دوباره بره بالا .

دنی این چند روز چنان تغییر کرده که من و مسعود باورمون نمیشه که این همون کوچولوی خودمونه که چند وقت پیش به ما وابسته بود .فدات بشم عسلکم که دیگه یه پا مرد شدی .