تقدیم به همه شما عزیزانی که همیشه به ما محبت دارید .اگر به خاطر سرعت کم یا فیلتر نتونستید که این فیلم رو ببینید لطفاً از این لینک استفاده کنید

خنده های دنی

پانزدهمین دندون پسرک هم در اومد .

هفته پیش مسعود دنبال ناخن گیرش میگشت و آخر سر هم پیدا نکرد و ناخن گیر منو گرفت .ما میدونستیم که کار این ناقلا هستش و یه جایی اونو قایم کرده تا دو روز پیش که دیدم خودش پیداش کرده .

چند روزی هست که پسرکم خواننده شده و همش هم تو مایه های دشتی میخونه.

نزدیک خونه ما یه پارک کوچولو هستش که دو تا بز و یه اردک هم داره امروز با دنی رفته بودیم اونجا و خوب چون من یادم رفته بود برای حیونا خوراکی ببرم مجبور شدیم از بیسکویت دنی بهشون بدیم و خود دنی هم به یکی از بزها بیسکویت داد و کلی خوشحالی کرد .

امروز بغلش کرده بودم و کنار یخچال ایستاده بودم و اونم با آهنرباهایی که روی یخچال بود بازی میکرد آهنربا رو برمیداشت و باز میزاشت سر جاش چند باری این کارو کرد و بعد گذاشتش روی گردن من به خیال اینکه به گردن من هم میچسبه .

داشتم تو آشپرخونه کار میکردم اومد شروع کرد به نق زدن منم یه دونه انگور بهش دادم که بخوره .(اینو بگم که من پایین شلوارم رو تا زده بودم) .بعد از اینکه کلی باهاش بازی کرد  حس کردم داره با پای من بازی میکنه و انگاری دنبال چیزی میگرده وقتی دولا شدم دیدم دونه انگور رو انداخته تو پاچه شلوارم و طفلکی دنبال انگورش میگرده .

هوا خیلی عالی شده و دنی هم از این فرصت استفاده میکنه و تو حیاط بازی میکنه و پرنده ها که میان تو حیاط میره دنبالشون .روز شنبه یه خانوم حدودا هفتاد ساله با موبیلش یه عکس از دنی انداخت گفت میخوام ببرم به دخترم نشونش بدم آخه این پسر خیلی خوشگله .

عجیبه با اینکه من لباسهایی که واسه دنی میخرم همه پسرونس یه سری ازم میپرسن دختره یا پسره .

این عکس هم پارسال همین موقع هاس که خونه خاله مینو جونش لم داده رو مبل

دست تو دست هم و با هم قدم زدن لذتی داره که با هیچ چیز عوضش نمی کنم .جلو در ورودی منتظر می مونه تا من بهش اجازه بدم که بره بیرون وقتی هم رفت بیرون باز منتظره تا دست منو بگیره .اینروزا هوا خیلی خوبه و ما هم هر روز میریم قدم زدن دو روز پیش تا سر خیابون رفته بودیم که یهو تگرگ گرفت من دنی رو بغل گرفتم و میدویدم به طرف خونه و با هم بلند بلند میخندیدم .تگرگ  هم نمیتونه جلو شادی و خوشحالی من و پسرکم رو بگیره .

 چند روز پیش رفت تو حموم و به وانش اشاره کرد و بعد از اون به شیر آب و به من فهموند که منو ببر حموم .

کتابی داره که یکی از بهترین دوستای من بهش کادو داده به اسم المو که یه شخصیت کارتونی هست    وقتی این کتاب رو میخواد میگه اِلمو

عجیب اصرار داره وقتی رو ماشینش میشینه برعکس بشینه  .امروز بعد از یک ماه دنی یه غذای درست و حسابی خورد و من از این بابت بسی خرسند شدم

پسرک عاشق پنیر و کیک صبحانه هست

ممنون از شما که به دنی و من محبت دارین امیدوارم که همیشه سالم و شاد باشید

چهارشنبه هفته پیش با دنی و Anke رفتیم موزه ای در آمستردام جاتون خالی خیلی خوش گذشت بعد از اون هم به گشت و گذار تو شهر .مردم طبق معمول به دنی لطف داشتن و دنی هم دستش رو به Anke  داده بود و با هم قدم میزدیم Anke هم خوشحال از اینکه مادربزرگ دنی هست به دنی گفت من افتخار میکنم که مادربزرگ تو هستم عصر هم ما راهی خونه شدیم .

فردای اون روز یعنی پنج شنبه من داشتم با دوستم تلفنی صحبت میکردم و دنی هم نشسته بود روی زمین و داشت بازی میکرد خواست بلند بشه که نتونست انگار که پاش خواب رفته باشه و یه بار دیگه هم تکرار شد و من فکر کردم که شاید پاش خواب میره .عصر بردمش مهد و وقتی عصر اومد خونه نشوندمش روی صندلیش که بهش غذا بدم بعد از ده دقیقه که از صندلی بیرونش آوردم دیدم نمیتونه رو پاش وایسه نمیدونین من اون لحظه چی بهم گذشت .مسعود ده دقیقه بعد اومد و بردیمش بیمارستان دکتر معاینش کرد یه سری سوال کرد که مثلا تب داشته یا زمین خورده که هیچ کدوم از اینها براش اتفاق نیفتاده بود دکتر گفت ما نمیتونیم فعلا چیزی بگیم شما برید خونه اگر تب کرد یا پاش ورم کرد یا کبود شد یا درد داشت برگردین ما هم مستاصل به خونه برگشتیم .روز جمعه هم ما باز به بیمارستان رفتیم و باز هم همون حرفهای شب قبل رو شنیدیم .و عجیب این بود که اگر دنی روی صندلی یا توی بغل بود این حالت بهش دست میداد یعنی حدوداً یک دقیقه بهیچ وجه نمیتونست روی پای چپش بایسته و بعد از اون کمی لنگ میزد و بعد خیلی خوب راه میرفت میدوید و از پله هم به خوبی بالا میرفت.دوست مسعود هم بهمون گفت نگران نباشیم چون اونم یه مریض همسن دنی داشته که مشکل دنی رو داشته و بعد از یک هفته هم مشکلش برطرف شده .این روزا چه به ما گذشت بماند .دنی هم دقیقاً یک هفته این مشکل رو داشت و خدا رو شکر مشکلش برطرف شد .

این هم دنی و مادر بزرگ هلندیش